Helaas, nieuwe speelster op schaakbord bleek onbeduidende pion. Kort moment dacht ik dat ze een koningin was, maar helaas, dat was ze niet. Een zoen, en meer hebben we niet uitgewisseld. Daarna is ze heel stom en kortaf gaan doen, dus heb ik haar van het schaakbord gegooid.
Op dit moment is er niemand. Geen nieuwe schaakstukken, geen oude schaakstukken. De oude schaakstukken zijn allemaal bezet of uit beeld. De nieuwe schaakstukken..tja, die laten even op zich wachten. Waarom zijn alle leuke meisjes hetero? Kan iemand me dat vertellen?
Als je iemand kent die me dat kan vertellen, of als je dat zelf kunt, neem dan even contact met me op via marloes1993@hotmail.com. Geen onzinnige mail alsjeblieft...

Helaas, met S is het niets geworden.
Ben daar een tijdje goed kapot van geweest, trouwens. Maar ik heb me erbij neergelegd.
Hier iets wat ik laatst heb geschreven.
'De zon breekt door de wolken heen,
ik wou dat hij mijn gezicht bescheen.
Ik ben bijna zover om hem binnen te laten.
Ben bijna zover om te stoppen met praten.
Neem je een plaats in in mijn leven,
of ben je maar tijdelijk, maar voor even?'
Er is een nieuwe speelster op het schaakbord van mijn leven. Maar is zij een koningin, of slechts een pion? We zullen het zien.

Hier iets dat ik laatst geschreven heb.

Ik dwaal in het donker
handen vooruit gestoken
blind
en hulpeloos
op zoek naar het antwoord
op mijn brandende vraag.
"Wat is het in jou
dat me zo aantrekt?"
Zou er iemand bestaan
die me dat antwoord kan geven?
Ik betwijfel het
maar toch blijf ik
zoeken
want ik wil het weten.
Het is een cirkel
en als ik die niet doorbreek
zal ik altijd blijven vallen
voor jouw betovering.

Met I is het uiteindelijk niets geworden. Na anderhalve maand vertelde ze me dat ze dacht dat het niets zou worden en sindsdien heb ik niets meer van haar gehoord. Jammer maar helaas.
Nu mail ik met iemand anders, ik zal haar S noemen. Ze is leuk. Echt leuk. Maar ik durf eigenlijk nergens op te hopen...
Ik ben in een deprimerende bui. Vraag me af of het ooit nog goed gaat komen met mij.

Okee, ik heb geen zin om alles opnieuw te gaan beschrijven. Ik wil geen wondjes openscheuren bij mezelf. Dat heeft geen nut. Dus, even een snel overzicht van de gebeurtenissen in de afgelopen 2 maanden..
Halverwege maart was de verleiding ultiem. K en ik waren alleen, op een ongelofelijk romantische plek, en ik heb haar gekust. Dat was op een vrijdag. De maandag & dinsdag daarna hebben we ook gekust. Maar toen smste ze dat we ermee moesten stoppen, omdat we toen allebei een vriend hadden. Het brak mijn hart, maar ik wist dat ze gelijk had.
Enkele tijd later maakte ik het uit met J. Ik kon het niet meer. Ik was verliefd op K geworden. Ik kon er niet meer tegen om met J om te blijven gaan, die van me hield. Ik wilde hem vrijlaten.
Een tijdje daarna ging ze op een buitenlandreis met school. Ze kwam daar van terug, helemaal verliefd. Ze was verliefd geworden op een jongen van school, en hij ook op haar.. Ze kwam erachter dat haar toenmalige vriend haar belazerde, dumpte hem en ging verder met die andere jongen. Ik deed mijn best om een goede vriendin voor haar te blijven en niets te laten merken van mijn gevoel. Volgens mij lukte dat me aardig, maar ik wist wel dat ik er iets aan moest doen.
Dus dat deed ik. Ik zette een advertentie op expreszo.nl. "15-jarige meid met pasontdekte lesbisch-heid zoekt iemand die haar wil nemen zoals ze is, het hele totaalpakket, en die haar wil helpen haar gebroken hart te helen". Al meteen een dag daarna kreeg ik er een reactie op, van iemand die ik even I zal noemen. Dat is nu bijna twee weken geleden. We mailen elke dag wel een paar keer en sinds gisteren smsen we ook. En ik denk dat ik haar meer dan leuk vind. Op afstand nog wel, dat is me nog nooit overkomen...

Maart 2008
Zenuwachtiger dan deze avond was ik nog nooit geweest. Met scouting hadden we een popfestival, scoutspop, en ik had een groot aandeel in het optreden van mijn groep omdat ik, samen met een ander meisje, mocht zingen. Ik heb een goede stem, al zeg ik het zelf. Ik vond het heerlijk, maar toen ik in de coulissen stond, voelde ik de zenuwen door me heen gieren. Het optreden voor ons was nog bezig. Ik vond dat ik er goed uitzag: korte zwarte wijde rok, strak wit truitje, panty, zwarte pumps, haren los, beetje mascara, lenzen in.... Ik was er tevreden mee. Iemand van het geluid gaf A haar microfoon, en mij de mijne, die iets harder stond dan de andere omdat A harder zingt dan ik. Ik deed mijn ogen dicht toen de laatste tonen van het optreden voor ons wegstierven. Inademen. Uitademen. Inademen. Uitademen. Zachtjes mompelend herhaalde ik het voor mezelf: buik in, borst vooruit, rechte rug, schouders naar achteren, blijven ademhalen, niet te snel lopen want dan struikel je, vergeet je tekst niet, glimlach en zing! We werden aangekondigd. De muziek begon. Ik zette mijn microfoon aan, anders zou ik dat nog vergeten. De intro van het nummer duurde twintig volle seconden. Ik draaide K's ring om en om aan mijn vinger, en toen voelde ik me zalig rustig worden. Het voelde alsof ze bij mij was. Ik haalde diep adem.........en zong de eerste regel.
Na het optreden voelde ik me geweldig. De adrenaline golfde in stoten door mijn lijf heen, ik moest in beweging blijven. Mijn voeten deden pijn in de pumps dus die schopte ik uit. Ik zou ze later wel ophalen. Toen begon ik te lopen, het hele gebouw rond, drie blokjes. En overal mensen. 'Je was echt goed, meid.' 'Ik wilde dat ik zo kon zingen.' 'Ik kreeg kippenvel van je, echt waar.' Ik glimlachte, bedankte, en liep verder. Tijdens het lopen dacht ik na. Ik had geen flauw idee of ik een valse noot gezongen had, ik wist alleen nog maar die kick van het zingen. Zij was bij me, de hele tijd, bij iedere noot. In de schaduwen van de coulissen kon ik haar bijna zien staan, terwijl ik wist dat dat onmogelijk was. Toch was ze bij mij, het hele optreden lang. Ik glimlachte.

Februari 2008
Jarig zijn is leuk...... Heel leuk zelfs... Op mijn echte verjaardag had ik K al gezien, het was vanzelfsprekend dat ik haar uitnodigde (om meerdere redenen). Het was ook vanzelfsprekend dat ik J uitnodigde, al was dat voor mij niet zo vanzelfsprekend meer. Ik liet niets merken. Geloof dat ik mijn rol overtuigend heb gespeeld. En toen hij wegging en me omhelsde en zoende in de gang, koesterde ik me in de warme geborgenheid van zijn armen, maar ik genoot niet van zijn zoen. Meer dan ooit voelde het misplaatst. En toen zijn handen over mijn lichaam gleden, omlaag, duwde ik ze dan ook weg en siste: 'Niet hier.' maar eigenlijk bedoelde ik  'Niet meer doen.' Maar ja, kun je dat zeggen tegen je vriend, waar je mee naar bed bent geweest, die je met zijn handen heeft laten kronkelen omdat je het zo heerlijk vind wat hij doet? Dat is een van de weinige positieve dingen die hij me heeft laten zien, mijmerde ik later. Op een of andere manier wist hij zijn vingers beter te hanteren in mijn intieme plekjes dan ikzelf. Hij heeft me daarin veel geleerd, onwetend als hij was (of voorwendde te zijn). Misschien heeft hij bij zijn vorige vriendin wel heel wat meer gedaan dan alleen kusjes geven. Ik zal het nooit weten.
De dag na mijn verjaardag was K er weer. Ze had me de vorige dag nog niets gegeven, omdat ik haar vrij kort voor mijn verjaardag pas gevraagd had te komen. Die middag aten we een stuk dat over was van mijn verjaardagstaart en kreeg ik mijn kadootjes. Een gelukspoppetje, dat ik aan mijn telefoon hing. Een sokje waar je je telefoon in kunt stoppen, maar wat ik gebruikte voor mijn I-Pod. En een ring. Zij had zelf zo'n zelfde ring, en omdat ik die mooi vond, had ze er voor mij ook een gekocht. Ik deed hem meteen aan, en om haar te bedanken, gaf ik haar een kus. Eerst wilde ik haar een zoen op haar wang geven, gewoon een onbetekende bedanktzoen. Maar toen ik de geur rook die om haar heen hing, de geur van háár, wijzigde ik mijn plannen en gaf haar een snelle kus op haar mond. Ik dacht te zien dat ze erdoor verrast was, maar ik had meteen een gevoel van: dit wil ik meer...

Als jullie mijn vorige bericht hebben gelezen, weten jullie misschien al wel waar dit naartoe gaat. Ik heb deze weblog gemaakt om mijn verwarde gevoelens over op te posten in (om het maar eens even mooi te zeggen) mijn zoektocht naar mijn seksuele geaardheid.
Heb nu ff geen tijd om meer te typen, ik ga snel verder.

xxx

Oktober 2007
'Ik vind jou eigenlijk best wel het type om pot te zijn,' zei R ineens. Ik prikte van pure schrik bijna met de naald in mijn vinger en legde de lap stof op mijn schoot. Verbluft keek ik hem aan. 'Hoe kom je daar nou weer bij?' Hij haalde zijn schouders op. 'Weet ik niet. Dat vind ik gewoon.' Mijn wangen werden rood. Zou hij het aan me zien?

Oktober 2007
Lief dagboek.
Ik ben vandaag met J naar bed geweest. Ik hoop echt dat het nog beter gaat worden als we het vaker doen ofzo, want jezus, het was gewoon slopend! Ik lag echt zo onder hem van: ben je klaar? al liet ik dat natuurlijk niet merken. Was dit het nou? De Grote Geweldige Ontmaagding, nou, zo Groot en Geweldig is die niet!

Februari 2008
'En wie zou je nog willen zoenen voor je dood?' K en ik zaten op de fiets en hadden een gesprek over alles wat we nog wilden doen voor we dood zouden gaan. 'Nou..Sascha Visser, enne....' 'M zeker?' 'Ja, die ook...' 'Wie nog meer?' 'Nee, dat zeg ik niet.' 'Ah, kom op, dan zeg ik het ook.' Ik haalde diep adem. 'Met jou.' 'Idem.' zei K zacht.

Februari 2008
'Doeidoei,' zei K en ze draaide zich om. Terwijl ze wegliep, kon ik het niet laten om haar even na te kijken. En ik bleef kijken. Snel liet ik mijn ogen over haar rug omlaag glijden naar haar mooi gevormde kontje in haar spijkerbroek. Ik merkte het pas toen ik keek en ik werd rood. Wie kijkt er nou naar het kontje van haar beste vriendin? Ik ben gek!

Februari 2008
Lief dagboek
Het is officieel: ik ben gek. Ik heb het eindelijk helemaal voor elkaar. Ik heb een vriend die van me houd, ik haal goede cijfers, ik zit lekker in mijn vel. Dacht ik. Maar zoals altijd weet ik het weer lekker om te gooien. Ja okee, ik weet al langer dat ik bi ben, maar nu word het nog een tikje erger. Ik heb het namelijk gepresteerd: ik ben verliefd op mijn beste vriendin.